அக்பர் – பீர்பால் : திருடப்பட்ட மாலையின் மர்மம்

 

மக்கள் அனைவரும் வியந்து போற்றிய மன்னர் அக்பரின் அரண்மனை, செல்வச் செழிப்புக்கு மட்டுமல்லாமல் அறிவு, வித்தை, புத்திசாலித்தனத்திற்கும் புகழ்பெற்றது. அங்கே இருந்த முத்துக்களில் மிகச் சிறந்தவன் பீர்பால். அவரின் நகைச்சுவையும் கூர்மையான அறிவும் பல தடவைகள் மன்னரை சிக்கலிலிருந்து மீட்டது.

ஒரு நாள் காலை, அரண்மனையில் பெரும் பரபரப்பு. ராணியின் மிகவும் பிடித்த முத்து மாலை, அவரின் தனியார் அறையில் இருந்து காணாமல் போனது. அந்த மாலை அக்பர் அளித்த அன்பு பரிசு என்பதால், அது செல்வத்தை விட பெருமையின் அடையாளமாக இருந்தது.

ராணி மனமுடைந்து அக்பரிடம் வந்தார்:

“என் தலைவரே, யாரோ என் அறையிலிருந்து மாலையை திருடிவிட்டார்கள். அந்த திருடன் கண்டுபிடிக்கப்படும்வரை எனக்கு அமைதி இல்லை.”

அக்பர் கோபமடைந்தார். “இது பெரும் அவமானம். குற்றவாளி கண்டுபிடிக்கப்பட வேண்டும். பீர்பால், உன் அறிவால் இதை தீர்க்க வேண்டும்.”

அனைவரின் பார்வையும் பீர்பாலை நோக்கின. அவர் அமைதியுடன் வணங்கி, “ஜஹாபனாஹ், எனக்கு ஒரு நாள் அவகாசம் தாருங்கள். நாளைக்குள் திருடன் யார் என்பதை நிரூபிக்கிறேன்,” என்றார்.

பீர்பாலின் யோசனை

அன்று மாலை, ராணியின் அறைக்கு அனுமதி பெற்ற காவலர்களையும் வேலைக்காரர்களையும் பீர்பால் கூட்டினார். அவர்கள் அனைவரும் கலங்கிய முகத்துடன் நின்றனர்.

பீர்பால் சொன்னார்:

“உங்களுள் ஒருவன் திருடன். அதை மறைக்க முடியாது. என்கையில் உள்ள இந்தச் சோட்டிகள் சாதாரணமானவை அல்ல. அவை மந்திரச் சோட்டிகள். திருடன் எடுத்துச் சென்ற சோட்டியின் நீளம் நாளைக்குள் இரண்டு அங்குலம் கூடும்.”

அனைவரும் அதிர்ந்து பார்த்தனர். யாரும் எதிர்க்க முடியவில்லை. ஒவ்வொருவரும் ஒரு சோட்டியை எடுத்துக் கொண்டு சென்றனர்.

திருடனின் அச்சம்

அந்த இரவு உண்மையான திருடன் தூங்க முடியவில்லை. பீர்பாலின் வார்த்தைகள் அவரை துரத்தின. *“திருடன் வைத்த சோட்டி நீளமாகும்.”*

அவருக்கு பயமாயிற்று. “என் சோட்டி வளர்ந்துவிட்டால், நான் பிடிபடுவேன். ஆனால் அதை இரண்டு அங்குலம் வெட்டிவிட்டால் யாரும் அறிய மாட்டார்கள்,” என்று நினைத்தார். உடனே தனது சோட்டியைச் சிறிதளவு குறைத்து வைத்தார்.

உண்மை வெளிப்பாடு

அடுத்த நாள் காலை, அனைவரும் தங்கள் சோட்டிகளுடன் அரண்மனைக்கு வந்தனர். மன்னர் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார். பீர்பால் அமைதியாக ஒவ்வொரு சோட்டியையும் பரிசோதித்தார்.

ஒரு சோட்டியை எடுத்ததும் அவர் கூறினார்:

“ஜஹாபனாஹ், இதுவே திருடன் எடுத்த சோட்டி.”

அனைவரும் அதிர்ந்து பார்த்தனர். அந்த மனிதன் தரையில் விழுந்து நடுங்கினான்.

அக்பர் கேட்டார்: “ஆனால் எப்படிச் தெரிந்தது, பீர்பால்?”

பீர்பால் சிரித்தார்: “அரசே, சோட்டிகள் எதுவும் மந்திரமல்ல. யாருடைய சோட்டியும் வளராது. ஆனால் குற்றவாளி பயத்தில் தனது சோட்டியை வெட்டிவிட்டான். அவனது பயமே அவனை வெளிப்படுத்தியது.”

மன்னர் மகிழ்ந்து பீர்பாலின் அறிவை பாராட்டினார்.

கதையின் நெறி

 

பயம் மற்றும் குற்ற உணர்ச்சி எப்போதும் குற்றவாளியை வெளிப்படுத்தும். பொய்யால் தற்காலிகமாக தப்பிக்கலாம், ஆனால் உண்மை எப்போதும் வெளிச்சம் காணும். நேர்மையே வாழ்வின் மிகப் பெரிய பலம்.